ලේබල්වලින් එහා දුටු මිනිසත්කම: ඥානසාර හිමියන් සහ මගේ අත්දැකීම

 

මෙයින් ආදර්ශවක් ගෙන ඥානසාර හාමුදුරුවෝ ගැන ලිපියක් ලියන්න

පෙර ලිපියේ හරය වූයේ "බාහිර ලේබල්, ජාතිය හෝ එක් පුද්ගලයෙකුගේ ක්‍රියාවන් මත පදනම්ව සමස්ත ප්‍රජාවක් හෝ කණ්ඩායමක් දෙස වෛරයෙන් හෝ පටු කෝණයකින් නොබලා, මනුෂ්‍යත්වය සහ හදවතේ ස්වභාවය අනුව මිනිසුන් තේරුම් ගැනීම" යන්නයි.

එම ආදර්ශය සහ දෘෂ්ටිකෝණය පෙරදැරි කරගනිමින්, ආන්දෝලනාත්මක මෙන්ම විවිධ පාර්ශවයන්ගෙන් විවිධ අර්ථකථනයන්ට ලක්වන චරිතයක් වන පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් දෙස සමබරව සහ මනුෂ්‍යත්වයේ නෙතින් බලමින් ලියැවුණු ලිපියක් පහත දැක්වේ.

ලේබල්වලින් එහා දුටු මිනිසත්කම: ඥානසාර හිමියන් සහ මගේ අත්දැකීම

මාධ්‍ය තිරයකින්, ෆේස්බුක් පෝස්ට් එකකින් හෝ වේදිකාවක ගොරතර හඬකින් පමණක් යමෙකු දෙස බලා ඔහු ගැන අවසන් තීරණයක් ගැනීම අද කාලයේ ඉතා පහසුය. බොහෝ දෙනෙකුට "ඥානසාර හාමුදුරුවෝ" යනු එක්කෝ අන්තවාදී, දැඩි මතධාරී චරිතයකි; නැතහොත් තවත් පිරිසකට උන්වහන්සේ රට ජාතිය බේරාගන්නට ආ ආගමික වීරයෙකි. නමුත් මේ ලේබල් දෙකටම එහා ගිය, තිරයෙන් පිටුපස සිටින මිනිසා සහ උන්වහන්සේගේ සංවේදී පාර්ශවය හඳුනන්නේ ඉතා සුළු පිරිසකි.

මීට වසර කිහිපයකට පෙර, සමාජ මාධ්‍ය හරහා දැක තිබූ උග්‍ර දේශන නිසා මා තුළ ද උන්වහන්සේ කෙරෙහි තිබුණේ යම් බියක් සහ චකිතයකි. නමුත් දිනක් අහම්බෙන් උන්වහන්සේ වැඩසිටින ආශ්‍රමයට යාමට මට අවස්ථාවක් ලැබුණි. වේදිකාවේ සිංහ නාද පතුරුවන ඒ රුව, එදින සිවුර දණහිස තෙක් ඔසවාගෙන, ආශ්‍රමයේ සිටි අසරණ සතුන් කිහිපදෙනෙකුට තමාගේම අතින් කෑම කැවූ අයුරු දැකීම මගේ මුල්ම මවිතයට හේතුව විය.

"මිනිස්සු මනින්න හදිසි වෙන්න එපා මහත්තයෝ. වේදිකාවේ කතා කරන්නේ රටේ තියෙන ප්‍රශ්න ගැන තියෙන වේදනාවට. ඒක කෝපයක් නෙවෙයි, කැක්කුමක්." එදින සවස ගිලන්පස වළඳන අතරතුර උන්වහන්සේ මා දෙස බලා ඉතා නිහතමානීව පැවසූ වදනකි එය.

මාධ්‍ය මඟින් මවා ඇති රෞද්‍ර ප්‍රතිරූපයට හාත්පසින්ම වෙනස්ව, පෞද්ගලිකව කතාබස් කිරීමේදී උන්වහන්සේ තුළ ඇති අව්‍යාජ සිනහව, ගැඹුරු දහම් දැනුම සහ ඕනෑම තරාතිරමක කෙනෙකුට සමීප විය හැකි සුහදශීලී බව මා වටහාගත්තේ එවිටය. තමන්ට ආදරය කරන අයට මෙන්ම තමන්ට දොස් නගන අයට පවා එකලෙස සවන් දීමට තරම් පුළුල් හදවතක් උන්වහන්සේ සතුය. උන්වහන්සේ කළ ඇතැම් ප්‍රකාශ හෝ ක්‍රියාකාරකම් සමාජය තුළ විවාදයට ලක්වුවද, ඒ සියල්ලටම වඩා උන්වහන්සේ තුළ තිබූ මානවදයාද්‍ර බව සහ උපකාරශීලී ගුණය මා අත්දැක ඇත.

ජාතික මට්ටමේ සිදුවීම් කිහිපයක් අල්ලාගෙන මුළු මහත් චරිතයක්ම කළු හෝ සුදු ලෙස පමණක් වර්ගීකරණය කිරීමට සමාජය පෙළඹේ. පෙර ලිපියේ යාපනයේ මිනිසුන් ගැන කතා කළාක් මෙන්ම, මෙහිදීද වටහාගත යුත්තේ මිනිසුන් යනු සරල රේඛීය ජීවීන් නොවන බවයි. සෑම මිනිසෙකු තුළම විවිධ පැතිකඩයන් ඇත.

අවසානයේදී, අප යමෙකු විනිශ්චය කළ යුත්තේ බාහිරින් ඇසෙන දේවලින් හෝ ලේබල්වලින් නොවේ. පෙර ලිපියේ ශාරු පැවසුවාක් මෙන්: "It is all about what your heart says." (සියල්ල තීරණය වන්නේ ඔබේ හදවත පවසන දේ මතය.)

අන් අය කුමන මත දැරුවද, මට ඥානසාර හාමුදුරුවෝ යනු ලේබල්වලින් ඔබ්බෙහි සිටින, රටට සහ දහමට දැඩිව ආදරය කරන, සංවේදී හදවතක් ඇති තවත් එක් අපූරු මනුෂ්‍යයෙකු පමණි.