Tuesday, May 14, 2019

සිංහලයනි බොරු ජාතිවාදීන්ගෙන් ප්‍රවේශම් වන්න.

ලිපි කිහිපයක්ම ලිවීමට බලාපොරොත්තු වුවත් පරිගණකයේ දෝශ නිසා එය අතපසුවිය.
මෙම ලිපිය ලියනුයේ  මෙම මොහොතේ  පවතින සමාජ තත්වය ගැන මගේ අදහස් පලකිරීම මගින් සිංහල ජාතියට සුළු හෝ යහපතක් යහපතක් වන සිංහල බව ජාතිවාදියෙකු ලෙස අවංකවම විශ්වාස කරන බැවිනි.
මෙම ලිපියේ අදහස් වලට එකඟ නම් එය හැකිතාක් සිංහලයන් අතර පතුරා හරින්න.

මෙම ලිපිය ලියන 2019-05-14 රාත්‍රිය වනවිට මා වසන ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයට ඇඳිරිනීතිය දමා ඇත. මම අද දින ව්‍යාපාරික කටයුත්තකට ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය තුල තරමක් සංචාරය කල නමුත් කිසිම ආකාරයට ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියාවක්නම් නුදුටුවෙමි. කලින් ලිපියේ සඳහන් පස්යාලේ අහමදියා ප්‍රශ්නයද පන්සල මැදිහත්වී සාමකාමීව විසඳී ඇත.

නමුත්  ඊයේ හලාවත ප්‍රදේශයේ කලබලයක් සිදුවූ බව ආරංචි විය. ඊට අමතරව ඊයේ රාත්‍රියේ ප්‍රදේශ කිහිපයක ගැටුම් ඇතිවූ බව ආරංචි විය.

මම සිංහල ජාතිවාදියෙකු ලෙස
සෑම සිංහලයෙක්ගෙන්ම ඉල්ලා සිටින්නේ ආත්ම ආරක්ෂාව හැර වෙනත් කිසිම හේතුවකට මුස්ලිම් මිනිසෙකුට හෝ මුස්ලිම් වරුන්ට අයත් දේපලකට හානියක් නොකරන ලෙසයි.
ජාතිවාදයටත් තියරි තිබෙයි.

මුස්ලිම් ප්‍රශ්නය කැරලි කෝලාහල වලින් විසඳිය නොහැක. එසේ කරන්නටනම් ලංකාවේ මුළු මුස්ලිම් ජනගහනයම මරා දැමීම, වඳභාවයට පත්කිරීම, රටින් පිටුවහල් කිරීම, අගම අත්හැරවීම යන තත්වයන්ට ලක්කල යුතුය.
මුස්ලිම් කඩයකට ගල්ගසා මෙය කල හැකිද? ඒ නිසා කරුණාකර සාමකාමී වන්න. එසේම සිංහල ක්‍රිස්තියානින් සහ මුස්ලිමුන් අතර ගැටුමක් ඇති වුවද අවසානයේ එහි වගකීමද බැරවන්නේ සිංහල බෞද්ධයාගේ ගිනුමටය.
එසේම එවැනි අවස්ථාවක සිංහල බෞද්ධයෙකුට සිංහල කතෝලිකයින් තනිකර සිටීමටද නොහැක. එමනිසා කතෝලික සහෝදර වරුනි සාමකාමී වන්න.

එසේම මුස්ලිම් නිවෙස් අසල සිටින සිංහලයන් තම නිවාස/ ව්‍යාපාරික ස්ථානවල CCTV පද්ධති සවිකිරීමත් . යම් ගැටුමක් වුවහොත් ජංගම දුරකථන වලින් සිංහලයන්ට වාසිවනලෙස යොදාගතහැකි සිදුවීම්/ සාක්කි සටහන්කරගන්නා ලෙසත් ඉල්ලා සිටිමි. එසේම මුස්ලිම් වරුන්ට බැනවැදීමෙන් වැලකෙන මෙන්ද ඉල්ලා සිටිමි (ගල් ඉබ්බො වගේ ඉඳපියව්).
මෙම ගැටුම් පිටුපස දකුණු පලාතෙන් පත්වූ ආණ්ඩුවේ දේශපාලඥයෙක් සිටීදැයි සැකසිතේ.
මෙම අවස්ථාවේදී සිංහල මුස්ලිම් ගැටුමක් ඇතිවුවහොත් වාසිවන පිරිස් ගැන සොයා බලමු.
මෙතැන් පටන් මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදීන්, මුස්ලිම් අන්තවාදීන්, සාමාන්‍ය මුස්ලිම්වරු යන යෙදුම් තුනටම මුස්ලිම්වරු ලෙස යෙදීමට බලාපෙරොත්තු වෙමි. ඔවුන් තුන් වර්ගය ගසක මුල්, කඳ අතු වලට සමකල හැක.

1. මුස්ලිම් වරුන්.
පාස්කු ප්‍රහාරයට පසුව සිංහල මුස්ලිම් ගැටුමක් ඇතිවීම මුස්ලිම් වරුන්ගේ බලාපොරොත්තුව විය. සිංහලයන් ලෙස පෙනීසිට මුස්ලිම් පල්ලි වලට පහරදුන් මුස්ලිම්වරු ගැනද වාර්තාවිය.
ගැටුමක් ඇතිවුවහොත්;
 පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසු තම ආගම ගැන වරදකාරී හැඟීමකින් යුතු මුස්ලිම් වරුන්ට  හිත රවට්ටා ගැනීමට හේතුවක් ලැබේ.
 මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ට නැවතත් ප්‍රසිද්ධියේ අන්තවාදී කටයුතුවල යෙදීමට අවස්ථාවක් ලැබේ.
හමුදාවේ සහ පොලිසියේ ත්‍රස්ත මර්ධන කටයුතු අවුල්වේ.
මුස්ලිම් දේශපාලනඥයින්ගේ බලය තහවුරු වේ.
දේශපාලන බලය යොදවා මුස්ලිම් සැකකරුවන්ට නිදහස ලැබීමට ඉඩ ඇත.

2. රජය (සහ විපක්ෂය);
ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකේම සහ ජවිපෙ දේශපාලඥයන් ත්‍රස්තවාදීන්ට කෙසේ වෙතත්, මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ට සහය දී ඇතිබව පැහැදිලිය.
මෙ මුදල් හා චන්ද වෙනුවෙන් කලදේවල් බව පැහැදිලිය. එජාපයට මුස්ලිම් චන්ද පදනමක් ඇති නිසා මෙහි සුළු හෝ සාධාරණ කමක් ඇතත්,
මහින්ද රාජපක්ෂ පිල නියෝජනය කරන පක්ෂයකට (පක්ෂවල නම වැදගත් නැත) මෙවැනි දේ වල යෙදීමට කිසිදු අයිතියක් නැත.
එකම පාප ක්‍රියාව ගිහියෙක්  හා පැවිද්දෙකු කරනවිට පැවිද්දාට වැඩිපුර පව් සිදුවනබව අසා ඇත.
හැකි අයෙක් වෙත්නම් මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදීන්ට ඍජුව හා වක්‍රව උදව් කල සිංහල දේශපාලඥයින්ගේ නම් ලැයිස්තුවක් ඉදිරිපත් කරන්න. මැතිවරණයකදී එය අපට ප්‍රයෝජනවත් වේ.

මේ වනවිට රජයට මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදයට හා අන්තවාදයට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට සිදුවී ඇත. නමුත් ඔවුන් එය කරනුයේ නොකර බැරි තත්වයක් නිසා බවඇති නිසා බව මතක තබාගත යුතුය.
බුර්කා තහනමට වුවත් රජය යොමුවුනේත් ජනතාව බුර්කාව තහනම් කිරීමෙන් පසුව බව සැලකිය යුතුය. එයත් හදිසි නීතිය යටතේ පමණි.
ත්‍රස්තවාදීන්ට උදව්කල මුස්ලිම් දේශපාලඥයින්ට දඬුවම් කිරීම,
මුස්ලිම් ලමා විවාහ තහනම් කිරීම,
 මධ්රසුල් පාසල් පාලනය කිරීම,
ශරියා විශ්ව විද්‍යාලය වසා දැමීම,
රටට එක නීතියක් ගෙන ඒම,
විල්පත්තු වනය තුල මුස්ලිම් ජනපද පිහිටුවීම නතරකිරීම,
මුස්ලිම් සංවිධාන වලට ලැබෙන විදේශ ආධාර පාලනය කිරීම.....
 වැනි තවත් වගකීම් රාශියක් රජය මත පැටවී ඇත. රජය එයින් ගැලවීමට නොකරන දෙයක් නැත.
මෙම අවස්ථාවේදී ගැටුමක් ඇතිවුවහොත්, ඒ හරහා රට අවුල්කර මෙම කටයුතු අලකිරීමේ හැකියාව ඇත.

3. මාක්ස්/ලිබරල් වාදින්;
මේ කට්ටිය අප්‍රේල් 21න් පසුව සිටියේ කුඩු සික් හැදුනු කුඩුකාරයන් සේය.
සිංහල බෞද්ධයන්ට වරද පැටවීමට නොහැකිව කොච්චර අසහනෙන් සිටියාද කිවහොත්. එස් මහින්ද හාමුදුරුවන්ගේ කවි පන්තියක් අල්ලාගෙන බුදුදහම ඉස්ලාමයට සම කිරීමට උත්සාහ කලහ
(යටලීයෙන් නාරි ලතා මල් පීදෙන්නේ කියන්නේ  මෙවන් සිදුවීම් වලට විය යුතුය) . එස් මහින්ද හිමි බුදුවූ බව දැනගත්තේ එවිටයි.
ඔවුන්ට අවුරුදු 50ක් විතර හපන්න චුවිංගම් එකක් ලැබෙයි.

4. තරු රසී නංගි http://tharurasi.blogspot.com/;
එයාට "දේශ ද්‍රෝහියාගේ හෘද සාක්ෂිය -2" යනුවෙන් පොතක් ලිවිය හැක. ඒ වුනාට ක්‍රිස්තියානි කාරයෝ  දෙමළුන්ට මෙන් මුස්ලිම් අයට කරුනාවක් නැතිනිසා මෙය සිදු නොවිය හැක

෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴
යම් රටක මුස්ලිම් මිනිස්සු සිටියිනම් අනිවාර්යෙන්ම යම් දිනෙක මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදයක් බලා පොරොත්තු විය යුතුය.
මෙකල මෙම බෝම්බය පිපිරීම,තව වසර විස්සකට පසු මෙවැනි සිද්ධියක් වීමට වඩා වාසිදායකය.

කොහොමත් මුස්ලිම් වරුන් සහ සිංහලයන් අතර සහජීවනයෙන් වැඩිවාසි ඇත්තේ මුස්ලිම් වරුන්ටය.  එමනිසා ඒ යාළුකමින් සිංහලයාට වැඩක් නැත.

එසේම යම් මුස්ලිම් මිනිහෙක් මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන වලට විරුද්ධ වූ පමනින් ඔහු හොඳ මුස්ලිම් මිනිහෙක් වන්නේද නැත. හොඳ මුස්ලිම් මිනිසා යනු. Ex-Muslim මිනිසා පමනක්ම බව වටහා ගත යුතුය.
මෙම ප්‍රහාරය පිටුපස ඔරුමත්තුනාඩු (United States) බුද්ධී අංශ සිටිතැයි මතයක් ඇත. එය සත්‍යයක් වුවත් , මුස්ලිම් අන්තවාදයක් නැතැයි හෝ එයින් සිංහලයන්ට තර්ජනයක් නැතැයි එයින් කියැවෙන්නේ නැත.

මෙම ගැටළුවට විසඳුම මුස්ලිම් සංස්කෘතිය තුල සුසමාදර්ශි වෙනසක් සිදුවීම බව සිංහල ජාතික වාදීන්, සිංහලබෞද්ධ විරෝධීන්, මුස්ලිම් විද්වතුන් යන තුන් පිරිසගෙන්ම අසන්නට ලැබුනි.
මෙම කතාවේ යම් සත්‍යයක් ඇතත් මෙහි ප්‍රායෝගික ගැටළුවක් ඇත.  පහත සබැඳිය බලන්න.
http://paadadaasapuva.blogspot.com/2019/05/blog-post.html
මෙම ලිපියේ ඉස්ලාම් ආගමේ ඇති විවිධ නිකායන් ගැන දැක්වේ.
මෙහි ඇති විශේෂත්වය නම් ,  එම නිකාය සියල්ලම අරාබි ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතව බිහිවී තිබීමයි.
මෙයට හේතුව මුස්ලිම් මිනිස්සු ලොව පුරා සිටියද මුස්ලිම් සංස්කෘතිය අරාබි කේන්ද්‍රීය එකක් වීමයි.
මේ නිසාම ලංකාවේ මුස්ලිම් වරු වැනි මුස්ලිම් සංස්කෘතියේ වලිග කෑලි වලට මුස්ලිම් සංස්කෘතියතුල වෙනසක් කල නොහැක ඔවුන්ට කල හැක්කේ අරාබිය හා/හෝ පාකිස්ථානය අනුකරණය පමණි.
ලංකාවේ මුස්ලිම් වරුන්ට නොව ඉන්දුනීසියානු මුස්ලිම් වරුන්ටත් මෙම තත්වය පොදුය. ප්‍රායෝගිකව නොකෙරෙන දෙයකින් ඇති වැඩක් තිබේද?
නලීන් ද සිල්වා මහතා සිංහලයෙකුට බටහිර (සෛද්ධාන්තික භෞතික) විද්‍යාඥයෙකු වීමට නොහැකියැයි කීවේද මේ හා සමාන කරුණක් මතය.

අනිත් කරුණ නම් ඉස්ලාම් ආගම ජාත්‍යන්තරවාදී වීමයි. යම්දිනක මුස්ලිම් සංස්කෘතිය එහි ඇති ආක්‍රමණශීලී ස්වභාවය අතහැරියත්,
එහි ඇති ජත්‍යන්තරවාදය නිසාම එය සිංහල ජාතිකවාදය සමඟ සම්බන්ධ නොවීමයි.

෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴
"ශ්‍රී ලංකාව සිංහල බෞද්ධයන්ට අයිති නෑ, ශ්‍රී ලංකාව අයිති ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට" මේ ප්‍රකාශය කලේ ඉදිරියේදී සිංහල මුස්ලිම් ගැටුම් ඇතිකරාවියැයි මා සැකකරන කෙනෙක්
හරි මම  ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් නෙමෙයි සිංහල බෞද්ධයෙක්, ඒ කියන්නේ මට රටක් නෑ.  එහෙනම් මම හිතන්න ඔ්නේ මගේ ජාතියේ පැත්තෙන් විතරයි. ඔබත් මම වගේනම් මේ දේවල් පිලිපදින්න.

කල හැකිදෑ

මුස්ලිම් වරුන්ගේ ලොකුම වරද මුස්ලිම් වීමම නිසා ඒකීය පුද්ගලයෙක් ලෙස ඔහුගේ හොඳ නරක බලා මෙයා මුස්ලිම් වුවාට හරි හොඳ කෙනෙක් ලෙස නිගමනය කිරීමෙන් වලකින්න.
එය මාරාන්තික වරදක්. යම්කිසි හොඳ මුස්ලිම් මිනිහෙක් සිටියි නම් ඔහු ආගම අතහැරිය විට ඊටත් වඩා හොඳ මිනිහෙක් වනබව සිහිතබා ගන්න. අමතකවේ නම් කොළයක ලියා පෙනෙන තැනක අලවා තබන්න.
තවත් දෙයක් කිව යුතුය. මුස්ලිම් මිනිසෙක්ටත් හෘද සාක්කියක් ඇත. තම ආගමේ ඇති විසකුරු බව දකින. එහෙත් ආගම අතහැරීමට චිත්ත ධෛර්යය නැති මුස්ලිම් වරයා මුස්ලිම් වීම නිසා ඇතිවන වරදකාරී බව යටපත්කර ගැනීමට ඔ්නෑවටත් වා හොඳ මිනිසෙක් විය හැක. වරද ඇත්තේ මිනිසාගේ නොව ආගමේය.

1. මුස්ලිම් වරුන්ගේ කකුල් අල්ලා වැඳ ආගම අතහරින ලෙස ආයාචනා කිරීම. විකාරයක් ලෙස පෙනුනද මෙයින් කුමක්හෝ සාර්ථක ප්‍රතිඵලයක් ලැබිය හැක.

2. මුස්ලිම් කඩ වර්ජනය.
   මමනම් වසර 20කටත් වඩා කලක් මෙම ප්‍රතිපත්තිය රකින බැවින් අළුතින් ආරම්භ කිරීමට සිදු නොවුනි.
   මම සිංහලයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මෙම වර්ජනය ලෙසයි. සතියක් වර්ජනය කරගත්තා කියන එකත් දිනුමක්. දිගටම කෙරුවොත් සුපිරි දිනුමක්.
  
   තව දෙයක් කිවයුතුයි, ඔබ සිංහල කඩයකට ගියහොත් එහි සේවකයන් ඔබට අවශ්‍ය සේවය නිසි පරිදි නොදෙයි නම් කලයුත්තේ ඔවුන්ගේ මුහුනටම වැරදි පෙන්වා දීමයි. අවශ්‍යනම් කුණුහරුපෙන් බනින්න.
   ඒ කඩය හොඳ නැතිනම් වෙන සිංහල කඩයකට යන්න.  කඩේ ඇතුලේ දී පොන්නයා වගේ ඉඳලා ගෙදර ඇවිත් ෆේස්බුක් වලහෝ බ්ලොග් වල
   "අඤේ සිංහල කඩේ අන්තිම සවුත්තුයි මුස්ලිම් කඩ නම්  හරීරී චෝයි" ආකාරයේ කේලම්/පොන්න කතා දැමීමෙන් වලකින්න.
  
   හලාල් සහතිකය පිළිබඳ ප්‍රශ්ණයේදී ජ්‍යේෂ්ඨ දේශපාලඥයන් වන වික්‍රමබාහු කරුණාරත්න  මහතා සහ ෆවුසි මහතා "ඔයාලා හලාල් වලට අකමැතිනම් ඒවා ගන්න එපා" යැයි කීවා මතකයි.
   අපි එතුමන්ලාගේ වදන් වලට ගරු කරමු.

3. මුස්ලිම් වරුන්ට ඉඩම් විකිනීමෙන් වැලකීම.

4. මුස්ලිම් වරුන්ට සිංහල/දෙමළ කාන්තාවන් විවාහ කරගැනීමට ඉඩ නොදීම.
 මෙය මුස්ලිම් වරු ආගම ප්‍රචාරය කරන ප්‍රධාන ක්‍රමයක්.
 මෙය විශේෂයෙන්ම තරුණ අයගේ වගකීමක්. ඔබගේ අධ්‍යාපන ආයතනයේ හෝ රැකියා ස්ථානයේ මෙවැනි දෙයක් වේ නම් අනිවාර්යයෙන්ම ඔබ එයට විරුද්ධ වන්න.
 එහිදී කෙල්ලට ගහන්න බනින්න වුවත් නොපැකිලෙන්න. කොල්ලා සමඟ රණ්ඩු කරන්න යන්න එපා.
 "උඹ ඒකිට ඔච්චර ආදරේ නම් ආගම අත හැරපන්" කියා පමණක් කියන්න. මම ඔයවගේ වැඩ කරලා තියෙනවා.

5. මුස්ලිම් කෙනෙක් අතින් පොඩි හෝ වරදක් සිදුවූ විට උපරිම ලෙස නීති මඟින්  පියවර ගන්න. ශේප්මන්ට් වලට නොයන්න.

6. මුස්ලිම් කෙනෙක් වෙනත් ආගමකට හරවා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම. 
ප්‍රශ්නය ඇත්තේ ඉස්ලාම් ආගමේ මිස  මුස්ලිම් මිනිසාගේ නොවේ. ආගම අත හැරියොත් ප්‍රශ්නේ ඉවරයි.
මුස්ලිම් අය බුදුදහමට හරවා ගැනීමට වඩා ක්‍රිස්තියානි ආගමකට හැරවීම පහසු බව මගේ අත්දැකීමයි.
මම උසස්පෙල පන්තියේ සිටින කල මුස්ලිම් සිසුන් දෙදෙනෙක් ( මට මුස්ලිම් යාළුවෝ නෑ, මුස්ලිම්වරු කියන්නේ මගේ හතුරෝ) දෙදෙනෙක්ට ක්‍රිස්තියානි ආගම ගැන විශ්වාසය ඇතිකිරීමට හැකිවිය.
එහිදී මටත් ක්‍රිස්තියානි කාරයෙක් ලෙස රඟපෑමට සිදුවිය.
මුස්ලිම්වරු වර්ග දෙකකට බෙදිය හැක. එනම් චාරිත්තරයට ආගම අදහන්නන් සහ, සිරාවටම ආගම අදහන්නන් ලෙසයි. සිරාවටම අදහන්නන්, ත්‍රස්තවාදීන් හෝ ක්‍රිස්තියානීන් බවට පත්කිරීම පහසුය

එසේම තොරණ්, දන්සල්, යෝධ බුදුපිළිම වැනි දේ සඳහා යොදවන මුදල් යොදවා වසරකට එක අන්ත දුප්පත් මුස්ලිම් පවුලක් බැගින්  බුදුදහමට හරවා ගැනීමට උත්සාහ කරන්න.
මිත්‍යා දෘෂ්ඨිකයෙක් බෞද්ධයෙක් කිරීම විශාල පිනක්/ කුසලයක්.  එසේම එය අපේ ආරක්ෂාවටත් හේතුවක්.
ක්‍රිස්තියානි ආගම්වල (බහුවචනයක්) සහෝදරයන්ටත් මෙයම කල හැකියි.  ඔවුන්ට මේක අපිට වඩා ලේසියි. උත්සාහ කරන්න.

7. යම්කිසි මුස්ලිම් කෙනෙක් ඉතා කෙටි කලකින් සුපිරි ධනවතෙක් වූයේ නම් එය ඔහුගේ ව්‍යාපාරික ඥානය නිසාම වූවක් ලෙස නොසිතන්න.
මුස්ලිම් ත්‍රස්තවාදීන්ට සහය දීම නිසා අත් අඩංගුවට පත් අය එසේ කෙටි කලකින් ධනවත් වූ අයයි. එවන් අය ඇත්නම් පලක් වුවත් නැතත් පොලිසියට දන්වන්න.
මාගේ ඥාතියකු වන විශ්‍රාමික පොලිස් නිලධාරියෙකු ටික කලකට පෙර කී කතාවනට අනුව. මත්කුඩු ප්‍රවාහනයට ඇති පහසුම ක්‍රමයක් වන්නේ එිවා ප්‍රඟන් ගඩොල් සමඟ ප්‍රවාහනය කිරීමයි.
ඒවා පරීක්ශා කිරීමේ අපහසුව නිසාම රේගුවෙන් නිදහස්වෙයි. මුස්ලිම් ටයිල් වෙළඳුන් දියුණුවන්නේ ටයිල් විකිනීමෙන්ම නොවෙන්න පුළුවන්.

Tuesday, April 30, 2019

පස්යාලේ අහමදියා අර්බුධය.

පස්යාල නගරයේ තරමක මුස්ලිම් ජනගහනයක් වෙසෙන නාඹුළුව ප්‍රදේශසේ මුස්ලිම් පල්ලියකට, මීගමුව ප්‍රදේශයේ සිටි පාකිස්ථාන
 සරණාගතයන් පිරිසක් ගෙනැවිත්  රැඳවීම නිසා ප්‍රදේශයේ සිංහල ජනතාව අතර නොසන්සුන් බවක් ඇතිව ඇති බවත් ඔවුන් ප්‍රදේශයෙන් පිටමං කිරීම සඳහා උද්ඝෝණ සහ පෙත්සම් අත්සන් කරගැනීමක්ද සිදුව ඇති බවත් දැනගැනීමට ලැබුනි.
 එසේම  මේ සඳහා බෞද්ධ භික්ෂූන්ද මැදිහත්ව ඇති බව දැනගැනීමට ලැබුනි.

මේ කටයුතු වලට සම්බන්ධ හාමුදුරු කෙනෙක් සමඟ කතාකිරීමට අවස්ථාව ලැබුනි
එහිදී මම පහත කරුණු ඉදිරිපත් කලෙමි.
1. මෙම පිරිස මුස්ලිම් වුවත් අහමදියා නම් නිකායට අයත් බව.
2. මොවුන් සුන්නි/ ශියා මුස්ලිම් වරුන්ගේ දැඩි වෛරයට ලක්වූ පිරිසක් වීම.
3. පාකිස්ථානය හැරයාමට හේතුවත් මෙම හේතුවම වීම.
4. මොවුන් බටහිර රටවලට යාමට බලාපොරොත්තුවන අතර ලංකාවේ තාවකාලික ව පදිංචිවී සිටිනබව.
5. නාඹුළුව ප්‍රදේශයේ  කලින් සුන්නි මුස්ලිම් වරුන් වී සිට පසුව අහමදියා ආගම ට හැරුණු පවුල් ගණනාවක් සිටීම.

මා සමඟ කතාකල අය මෙම කරුණු ගැන දැනුවත්ව සිටි අතර.
එක් තරුණයෙක්ගේ මුස්ලිම් මිතුරෙකුද  අහමදියා ආගම වැළඳගෙන සිටී.

මොවුන් වෙනත් කරුණු කීපයක් ගෙනහැර පෑවේය.
1. ප්‍රදේශයේ බොහෝ දෙනෙක්ට සුන්නි අහමදියා වෙනස ගැන අවබෝධයක් නොමැති බවත්, දැනටමත් ප්‍රදේශවාසීන් අතර අසහනකාරී මානසික තත්වයක් ඇතිවී ඇති බවත්,
 ඔවුන් කරනුයේ  සරණාගතයන්ට එරෙහිව ගැටුමක් ඇතිකිරීම නොව, නීත්‍යානුකූල ලෙස සරණාගතයන් පිටත්කර ගැටුමක් ඇතිවීම වැලැක්වීම බවත්. පන්සල මැදිහත්වී ජනතාව සන්සුන් කර ඇති බවයි.

2. අහමදියා වරුන් ට මුස්ලිම් වරුන්ගෙන් ද හිරිහැර සිදුවීමට ඉඩඇති බව. මුස්ලිම් දැඩිමතධාරියෙක් අහමදියා පිරිසට හානියක් කර එය සිංහලයන්ගේ ගිනුමට බැරකිරීමේ අවදානමක් තිබීම.
ප්‍රදේශයේ මුස්ලිම් වරුන්ටද අහමදියා වරුන් එලවා ගැනීමට අවශ්‍ය වීම.

මෙම දෙවැනි කරුණ ගැන කලින් මගේ අවධානයට ලක් නොවුනි. එය නිසා අනාගතයේ ඇතිවියහැකි තවත් ප්‍රශ්නයක් සිහිවිය.
එනම් දේශීය සුන්නි නොවන මුස්ලිම් ප්‍රජාවන්ට ඇතිවියහැකි තර්ජනයයි.  ISIS හෝ   ISIS නොවන මුස්ලිම් වරුන් අතින් ඔවුන්ට හානි වීමට ත් එයට සිංහල බෞද්ධයන්ට චෝදනා එල්ලවීමත් අනාගතයේ සිදුවිය හැති තත්වයකි.

මම සිංහල ජාතිවාදියෙක් වෙමි. අහමදියාවරු  ලංකාවේ බින්න බැසීමෙන් සිංහලයන්ට වාසියක් මෙන්ම පාඩුවක් වීමේ අවධානමක් ඇත.
වාසිය; මුස්ලිම් සමාජය දෙකඩවීමයි.
පාඩුව;මුස්ලිම් වරු ඔවුන්ව කොන්කිරීමත්, අහමදියා වරු සිංහලයන් අහමදියා දහමට හරවා ගැනීමට කටයුතු කිරීමත් සිදුවීමට ඉඩ තිබීමයි.

අපි පාඩුව ගැන විතරක් හිතමු.

විදේශික අහමදියා වරු හැකි ඉක්මනින් රටින් පිටකිරීමත්. දේශීය අහමදියාවරු මුස්ලිම් වරුන්ගෙන් ආරක්ෂා කරගැනීමත් කල යුතුය.
මෙම ප්‍රශ්න අතරේ මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් හරහා ලංකාව තුල අහමදියා දහම තහනම් කෙරීමේ අවදානමක්ද ඇත.

හොඳම දේ අහමදියා වරු බුදුදහමට හෝ කිතු දහමට හරවා ගැනීමයි. පාකිස්ථානුවන් එසේ හරවා ගැනීමට ඉතා අපහසු වුවත් (ඔවුන් ආගම වෙනුවෙන් ගම රට අතහැරි පිරිසකි)
ලාංකික අහමදියා වරුන් ට එසේ කිරීම යම් හැකියාවක් පවතී.

මුස්ලිම් මිනිස්සු එක්ක ඉන්නවා කියන්නේ දියවැඩියාව එක්ක ජීවත්වීම වගේ. :D

Monday, April 22, 2019

පාස්කු ප්‍රහාරය

   පාස්කු දින සිදුවූ ප්‍රහාරයට මුල්වූ පිරිස ගැන නිල තොරතුරක් ප්‍රකාශ වී නැත.
නමුත් බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරන්නේ මෙය මුස්ලිම් සංවිධානයක ක්‍රියාවක් බවයි.

   මෙම ප්‍රහාරය කතෝලික පල්ලි ඉලක්ක කරගෙන සිදුනොවී, බෞද්ධ විහාර ඉලක්ක කරගෙන සිදුවුනේ නම් කෙබඳු තත්වයක් විය හැකිද?
අපේ ක්‍රිස්තියානි, මාක්ස්වාදී, නිර්ආගමික, ලිබරල්වාදී යහළුවන්

  1.  ඥානසාර හිමියන් අමුවෙන් කනු ඇත.

  2.  ගංගොඩවිල සෝම හිමියන් තම්බාගෙන කනු ඇත.

  3.  අනගාරික ධර්මපාල තුමාව BBQ කර කනු ඇත.

  4.  ප්‍රභාකරන්ගේ බාල කොල්ලා ක්‍රීම් ක්‍රැකර් කන පින්තූරය ප්‍රදර්ශණය කරනු ඇත.

  5.  83 කළු ජූලියේදී ඉතා අහිංසක දෙමළු විසිතුන්දහස් පන්සිය දොලොස් බිලියන දොලොස්දහස් නවසිය පනස්තුන් මිලියන තුන්සිය විසි එකයි දශම හතරක් මරාදැමීම ගැන බන කියනු ඇත.

  6. 56 සිංහල රාජ්‍ය බාශාව කිරීම සහ යාපනය පුස්තකාලයට ගිනිතැබීම ගැන කුණුහරුප කියවෙනු ඇත.


   අවසාන නිගමනය "අඩෝ සිංහල බෞද්ධ බල්ලනි මේක වුනේ තොපේ වැරැද්දෙන්,
තොපිට හොඳවැඩේ,
දැන් දෙමළ, මුස්ලිම් මිනිස්සුන්ගේ කකුල් අල්ලා වැඳ සමාව ගනියව්!!"

   අනිත් අතට සිංහල ක්‍රිස්තියානීන් යනු දෙමළ ජාතිවාදීන්ය. අවම වශයෙන් දෙමළ ජාතිවාදයට විරුද්ධ නොමැති පිරිසකි.
   ඔවුන් පෙනී සිටින්නේ සිංහල බෞද්ධයාගේ අභිලාශය වෙනුවෙන් නොව දෙමළාගේ අභිලාශය වෙනුවෙනි.
මේ හේතුව නිසාම  ක්‍රිස්තියානි කාරයෝ මැරී ඇති අයුරු දකිනවිට මට කාලකන්නි සතුටක් ඇතිවීම වැලැක්විය නොහැක.
   මේ වෙලාවේ සිංහල ක්‍රිස්තියානි කාරයන්ගේ තුවාල පාරවා සතුටක් ලැබීමේ වරදක් නොදකිමි.  ඉහත සිද්ධිය වුනානම් උන් අපිට කරන්නේද එයමයි.
෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴෴


   බටහිර ජනමාධ්‍යවේදීන්ට විශේෂයෙන්ම ඉංග්‍රීසි ජනමාධ්‍යයට සම්බන්ධ අයට  ලංකාවේ සිංහලයින් යැයි ජාතියක් සිටිනබව අමතකවීමේ රෝගයක් ඇත.
   උදාහරණයක් හැටියට  2004 සුනාමි වාර්තා කරනයේදී ලංකාව දෙමළ රටක් හැටියට ඇඟවෙන ලෙස  දෙමළ මිනිසුන් සිටින ඡායාරූප වැඩියෙන් ප්‍රචාරය වූ බව දුටුවෙමි.
පාස්කු ප්‍රහාරයේදීත් මෙම දෙමළ ගැහැනියගේ පින්තූරයට වැඩි වැදගත් කමක් ලැබී ඇති බව පෙනේ.
බටහිර ජනමාධ්‍ය වේදීන්ට සිංහල ගැහැණියකගේ රූපයක් හොයා ගැනීමට නොතිබුනේද?
දෙමළ ගැහැණියකගේ රූපයක්ම පලකිරීමට අවශ්‍ය නම් ඒ සඳහා නළලේ තිලකයක් නොතැබූ දෙමළ ගැහැණියකගේ රූපයක් යොදාගැනීමට තිබුනි.

   අනිත් අතට ක්‍රිස්තියානි දෙමළ ගැහැණියක් නළලේ තිලක තැබීම ගැන මට විවේචනයක් ඇත.
හින්දු දෙමළ ගැහැණියක් නම් නළලේ තිලක තැබීම ආගමික හේතුවක් ලෙස සලකා බැහැර කරමු.
නමුත් සිංහල මිනිසුන් සමඟ එකට ජීවත්වන ක්‍රිස්තියානි දෙමළ ගැහැණියක් නළලේ තිලකයක් තැබීම මඟින්  කරනුයේ තමුන් සිංහලයෙක්ට වඩා වෙනස් අමුතු සතෙක් බව ඇඟවීමද?
ඒක අහිංසක ක්‍රියාවක්ද?

   කෙසේ වෙතත් විදේශීය ජනමාධ්‍යයන්ට ලංකාව සම්බන්ධව පුවත් පලකිරීමේදී රටේ අනන්‍යතාව විඛෘතිවන ආකාරයට පින්තූර පලකිරීමට විරෝධය පලකරමි.

Thursday, October 25, 2018

සංහිඳියා බද්ද

   ආණ්ඩුව දෙමළ ජාතිවාදී ත්‍රස්ථවාදීන්ට වන්දි ගෙවීමට පනතක් සම්මත කරගෙන ඇත.
මේ වැඩේට කැමති අය සිටී නම් තම තමන්ගේ පෞද්ගලිධ ධනය යොදවා වන්දි ගෙවා ගත්තාට මගේ කිසිම විරුද්ධත්වයක් නැ.
නමුත් මගේ බදු මුදල් මේ කාර්යයට යොදවනවාට මම තරයේ විරුද්ධ වෙමි.

    කොටින්ට වන්ද ගෙව්වාම සිංහලයාට අහිමි වන්නේ කුමක්ද?
වෙන මොනවත් නෙමෙයි  යකෝ ශල්ලි

    මා මෙන් සිතන තවත් අය සිටින බව සිතමි.
මම රජයට යෝජනා කරන්නේ කොටින්ට වන්දි ගෙවීමට යොදවන මුදල ලංකාවේ ජනගහනයෙන් බෙදූ විට ලැබෙන කොටස ලබා ගැනීමට ඔනෑම ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුට අවස්ථාව ලබාදෙන ලෙසයි.
ඒ වෙනුවෙන් දින ගණනාවන් කොළඹ කාර්යාලවල රස්තියාදු වීමට මා සූදානම්ය.
එයට හිලව්වක් වශයෙන් සංහිඳියාව නිසාම සිංහලයාට ලැබෙන යම් වාසියක් වේද, එය බාරගැනීමෙන් වැලකී සිටිමි.

    කොටි සංවිධානය පාලනය කල ප්‍රදේශවල පුද්ගලයන් වසර ගණනාවක් තිස්සේ රජයට බදු ගෙවා නැත, එනම් උන් මා වැනි සිංහලයන්ගේ ණයකාරයෝය,
හරිනම් උන් අපට ණය ගෙවිය යුතුය. අනිත් අතට වසර 30ක් යුද්ධ කිරීමට මුදල් තිබූ දෙමළුන්ට දැන් මුදල් නැතිවීමට හේතුවක් නැත.
අනිත් වැදගත්ම කරුණ නම් දෙමළ ජාතිවාදය ඉහලසිට හසුරවන එකකි. දෙමළ ජාතිවාදයේ ස්වාමිවරු එක වේලක් බඩගින්නේ සිටි අය නොවේ. එමනිසා මෙසේ වන්දි ගෙවීමෙන් දෙමළ ජාතිවාදයට කිසිදු බලපෑමක් සිදු නොවේ.
   රජය බදු මුදල් යොදවා කොටින්ට වන්දි ගෙවීම නිසා මා මෙන් සිතන සිංහලයන් තුල දෙමළා කෙරෙහි වෛරයක් අතිවීම වැලැක්විය නොහැක.  යම් අවස්ථාවක එය දරණු ප්‍රතිඵල ඇතිකිරීමට හේතුවිය හැක.

   කොටි වන්දි පනතට අත ඉස්සූ මන්ත්‍රී වරුන්ගේ නම් ලැයිස්තුව පහත දැක්වේ.
මෙහි සිටින සිංහල දේශපාලකයන් ජාතියේ සතුරන් ලෙස සැලකිය යුතුය.
ඉදිරි මැතිවරණ  වලදී මොවුන්ට හෝ මොවුන්ගේ ඥාතීන්ට චන්ද/ මනාප දමන්නේද කියා සිතා බලන්න.

   මෙහි සිටින නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ගැන පෞද්ගලික කරුණක් සඳහන් කරමි.
ඔහු සෞඛ්‍ය ඇමතිව සිටින කල බදුල්ලේ අටපාස් වතු දෙමළුන්ට ගිලන්රථ රියැදුරු තනතුරු ලබා දීමට කටයුතු කරන ලදී එම නිසා සාමාන්‍යපෙල සමත් මාගේ ඥාති සහෝදරයෙක්ට රැකියා අවස්ථාවක් අහිමිවිය.

   පනතට චන්දය දීමෙන් වැලකී සිටි අයගේ නම් ලැයිස්තුවක්ද ඉදිරියේ පලකිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.
මා සිතන අන්දමට මධ්‍යස්ත කියා අය නැත. චන්දය දීමෙන් වැලකුණු පමණින් ඔවුන් නිර්දෝශි නොවේ.

එසේම මැතිවරන ආසන්නයේදී නැවත නැවත නම් ලැයිස්තු පලකිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

  1. නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා

  2. ගාමිනී ජයවික්‍රම පෙරේරා

  3. ලක්‍ෂ්මන් කිරිඇල්ල

  4. රනිල් වික්‍රමසිංහ

  5. ගයන්ත කරුණාතිලක

  6. රවුෆ් හකීම්

  7. මලික් සමරවික්‍රම

  8. තිලක් මාරපන

  9. වජිර අබේවර්ධන

  10. S.B. නාවින්න

  11. පාඨලී චම්පික රණවක

  12. මහින්ද අමරවීර

  13. රන්ජිත් සියඹලාපිටිය

  14. P. හැරිසන්

  15. අර්ජුන රණතුංග

  16. චන්ද්‍රානි බණ්ඩාර

  17. අබ්දුල් හලීම්

  18. ෆයිසර් මුස්තාෆා

  19. රවීන්ද්‍ර සමරවීර

  20. A.H.M. ෆවුසි

  21. පියසේන ගමගේ

  22. ලකී ජයවර්ධන

  23. පාලිත රංගේබණ්ඩාර

  24. වසන්ත අළුවිහාරේ

  25. ශ්‍රියාණි විජේවික්‍රම

  26. අජිත් P. පෙරේරා

  27. වීරකුමාර දිසානායක

  28. J.C. අලවතුවල

  29. මුත්තු සිවලිංගම්

  30. අශෝක් අබේසිංහ

  31. සෙලිවම් අඩෙයික්කලානදන්

  32. M.A. සුමන්ධිරන්

  33. කවීන්ද්‍රන් කෝඩේස්වරන්

  34. ඤානමුත්තු ශ්‍රීනේශන්

  35. ආශු මාරසිංහ

  36. ඉශාක් රහුමාන්

  37. මුජිබර් රහුමාන්

  38. තුසිත විජේමාන්න.

  39. රෝහිනී කුමාරි විජේරත්න

  40. චමින්ද විජේසිරි

  41. හේශා විතානගේ

  42. විජේපාල හෙට්ටිආරච්චි

  43. මොහමදු නසීර්

  44. S.M. මොහොමඩ් ඉස්මයිල්

  45. නලීන් බණ්ඩාර ජයමහ

  46. අනුර සිඩ්නි ජයරත්න

  47. K.K. පියදාස

  48. හෙක්ටර් අප්පුහාමි

  49. අශෝක ප්‍රියන්ත

  50. වේළු කුමාර්

  51. කවින්ද හෙශාන් ජයවර්ධන

  52. මයිල්වගනායම් තිලකරාජා

  53. මයන්ත දිසානායක

  54. සුජිත් සංජය පෙරේරා

  55. හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර

  56. ඉම්රාන් මහරූෆ්

  57. මාවයි S. සේනාධිරාජා

Monday, September 24, 2018

සාහිත්‍ය මාසයට මගෙන් තෑග්ගක් මා කියැවූ මුල, අග නැති නමකුත් නැති නවකතාව.

    සාහිත්‍ය මාසය නිසා මා කියවන ලද පැරණි නවකතාවක් පලකෙරුමට සිතුවෙමි.

    මෙම ලිපියෙන් දක්වනුයේ කතාවේ සාරාංශයයි. සම්පූරණයෙන් කතාව ලිවීමට තරම් විශ්මිත මතක ශක්තියක් මා තුල නොමැත.

    මෙහි විශේෂත්වය වන්නේ මා පොතේ නම නොදැනීමයි. එයට හේතුව මට පොත හමුවන විට පොතේ පිටකවරය ඉවත්වී තිබීමයි.

  එසේම මෙහි මුල් පිටු 15ක් පමනද අග ඇති පිටුද ඉවත්වි තිබුනි එම නිසා කතාවේ අවසානය කුමක්දැයි අදහසක් නැත.

     කාන්තාවකගේ සිරුර වුවත් සම්පූරණයෙන්ම නිරාවරනය වූවාට වඩා සුන්දරත්වයක් අඩනිරුවත තුල ඇත. එසේම මෙම පොත සම්පූරණයෙන් කියවූවිට ලැබෙන රසයට වඩා වැඩි රසයක් අසම්පූර්ණව කියැවීමෙන් ලැබුවේ යැයි සිතමි.

    මෙම පොත ගැන තොරතුරු  සොයා ගැනීමට නෑදෑයන්ගෙන් විමසා බැලූ නමුත් තොරතුරක් දැනගැනීමට නොහැකි විනි.

    එසේම මෙම ලිපිය ලියන විට පොත මා අසල නැත; මා මෙය ලියනුයේ මතකයෙනි. මා දැන් පදිංචි වී ඇත්තේ අළුත් නිවසකය.

    පොත මගේ ගෙදර හෝ මහ ගෙදර පොත් මිටියක් තුල සැඟවී අස්ථානගතව ඇත. එය සොයා බැලීමට කාලවේලාවක් නොලැබුනි.

    එසේම මෙම ලිපිය ලිවීමේ අරමුන මෙම පොත ගැන දන්නා අයෙක් වෙතොත් ඒ ගැන තොරතුරු දැනගැනීමයි.

එසේනම් කතාව අරඹමු:


   ප්‍රධාන චරිතය වසන්ති වෙයි. පොත ලියා ඇත්තේ උත්තම පුරුෂයෙනි. (සමහරවිට පොත ලියා ඇත්තේ කාන්තාවක් වියහැක, සාමාන්‍යයෙන් උත්තම පුරෂයෙන් කතා ලියන්නේ කාන්තාවන්ය. කොහොමත් මට සිංහල ලේඛනයක් බලා එය ලියා ඇත්තේ පිරිමියෙක්ද, ගැහැණියක්ද යන වග සෑහෙන නිරවද්‍යතාවයකින් නිගමනය කල හැක නමුත් කැත්ලින් ජයවර්ධන සම්බන්ධයෙන් මට වරදී)


    වසන්ති යනු පේරාදෙනි විශ්ව විද්‍යාලයෙන් කලා උපාධියක් හදාරා අවසන්කර ප්‍රතිඵල එනතෙක් බලා සිටින තරුණියකි. ඇය නුවර ප්‍රදේශයේ තේවතු හිමියෙකුගේ දියණියක් වන අතර, මේ වනවිට නතරවී සිටින්නේ ඇගේ  කොළඹ නැන්දාගේ නිවසේය.

    නැන්දා ගේ නම කුමක්දැයි සඳහන් නොවුනි. වසන්ති ඇය අමතන්නේ "ආන්ටි" යනුවෙනි එමනිසා ඇයට ආන්ටි යනුවෙන් හඳුන්වමු. ආන්ටි වසන්තිට කතා කරන්නේ "ඩාලිං" කියාය. ආන්ටි අවිවාහක අයෙකු වන අතර වයස 32ක් වේ (වසන්ති සහ ආන්ටි බැලු බැල්මට අක්කා නංගි වැනිය) ඇය වසන්තිගේ පියාගේ නැඟනියයි. ඇය රැකියාව ලෙස පෞද්ගලික ආයතනයක පෞද්ගලික ලේකම්වරියන් ලෙස කටයුතු කරයි.

    ඇය පදිංචිව සිටිනුයේ තට්ටු නිවාසයකය. එය මුහුදට ආසන්නයේ පිහිටි එකකි. නමුත් එය පිහිටියේ කුමන ප්‍රදේශයකදැයි මතකයක් නැත.


   මෙම කතාව දිවෙනුයේ 70 දශකය තුල යැයි සිතිය හැක. එයට හේතුවක් වනුයේ ආන්ටිගේ නිවසේ රූපවාහිනී යන්ත්‍රයක් නොතිබීමයි වසන්ති නිවසේ තනිව සිටිනවිට කලේ ගුවන්විදුලිය සවන්දීමයි.

    අනිත් කරුණ වසන්ති සහ ආන්ටි නිවසේ සිටිනවිටත් ගමන් යනවිටත් ආන්ටි රැකියාවට යන විටත් මිනි ගවුම් ඇඳීමයි. මිනි ගවුම යන වදන 70 දශකයෙන් පසු ව්‍යවහාරයෙන් ඉවත් වී ඇත. තවත් කරුණක් වනුයේ, ආන්ටි රැකියාවට යනවිට කොණ්ඩය වටාපතක හැඩයට සකස්කලායැයි සඳහනක් තිබීමයි.

    ඔය කියන කොණ්ඩා මෝස්තරය 70 දශකයේ චිත්‍රපටවල හමුවේ.


   තට්ටුනිවාස සංකීරණය තුල වසන්තිගේ නිවසට හරියටම පහලින් නිවසේ පදිංචිව සිටිනුයේ අවිවාහක තරුණයෙකි. මතක හැටියට ඔහුගේ නම නිහාල් ය.

    නිහාල්  නිවාස සංකීරණයේ අන් අය සමඟ අවම ඇසුරක් පවත්වන අයෙකි. වසන්ති, ආන්ටිගේ නිවසට ආ දින ඇගේ බඩුමලු නිවසට ගෙනැවිත් දීමට ඔහු උදව් වුනි.

    ඔහු රාත්‍රී කාලයේ අවදිව සිටින්නෙකි. රාත්‍රියට ඔහුගේ නිවස තුලින් මාරුවෙන් මාරුවට ටයිප්කරන හඬක් සහ ශෝකී වයලීන නාදයක් මාරුවෙන් මාරුවට ඇසේ.

    වසන්තිගේ අවධානය ඔහුට යොමුවුනේ මේ  නාදයන් නිසාය.

    වසන්ති ඔහු ගැන ආන්ටිගෙන් ඇසූ විට ආන්ටි පැවසුවේ නිහාල් මානසික රෝගියෙක් යැයි තමා සිතන බවයි. ඔහු දිනක් වැරදීමකින් ඔහුගේ නිවස යැයි සිතා ඇගේ නිවසට පැමිණ, සිදුවූ අතපසුවීමට සමාව ඉල්ලා පිටත්වූ බව ඈ කීවය.

    ආන්ටි ඔහු හඳුන්වන්නේ පිස්සා යනුවෙනි. එසේම ඔහු ගැන වැඩිදුර කතා කිරීමට ආන්ටි ප්‍රිය නොකරයි.


   දිනක් ආන්ටි වසන්තිගෙන් ඇයට පෙම්වතෙක් සිටීදැයි විමසා විමසුවාය.

    වසන්ති ප්‍රේම සම්බන්ධතා සඳහා උනන්දුවක් ඇති අයෙක් නොවේ සරසවියේදී ඇගේ මිතුරියන් ඇයට ලිංගික දුර්වලතාවක් ඇතැයි විහිළුකර ඇත.

    එම කතාවේදී වසන්ති ආන්ටි විවාහ නොවන්නේ ඇයිදැයි ඇසූවිට ඇය අවිවාහකව සිටීමට හේතුව පැහැදිලි කලාය.


   ආන්ටි පාසල් වියේදී සිසුවෙකු සමඟ පෙම් සබඳතාවක් තිබී ඇත. ඔහු බෞද්ධයෙකි. ආන්ටිලාගේ පවුලේ අය කුමක්හෝ ක්‍රිස්තියානි ආගමක අයයි. එමනිසා ඔවුන්, විශේෂයෙන්ම වසන්තිගේ ආච්චි මෙයට තදින්ම විරුද්ධවිය.

    එසේම වසන්තිගේ ආච්චි ඒ වනවිට හෘදරෝගියෙකි එබැවින් ආන්ටි අකීකරු වුනේනම් ඇය මියයාමට පවා ඉඩ තිබුනි. එමනිසා ආන්ටි පෙම් සබඳතාව නතර කෙරුමටත් එසේම ජීවිතය පුරාවටම අවිවාහකව සිටීමටත් තීරණය කලාය.

    මේ ආන්ටි වසන්තිට කී කතාවය.

    මේ කතාව ඇසූ වසන්තිට ආන්ටි ගැන විශාල ගෞරවයක් ඇතිවිය.


   ආන්ටි රැකියාවට ගියපසු නිවසේ තනිවූ වසන්ති ආන්ටි ගේ පොත් එකතුව පරීක්ෂා කලාය ආන්ටි ඉංග්‍රීසි  මාධ්‍යයෙන් උගත් අයෙකි. ඇය සතුව තිබූ පොත් සියල්ල ඉංග්‍රීසි පොත්ය, ඇය එයින් එකක වූ කෙටිකතාවක් නියැවූවාය.

    එහි නම ෆොටෝග්‍රැෆර්ය.

    එම කතාවේ වූයේ කුරුමිටි ඡායාරූප ශිල්පියෙකු ගැනය. ධනවත් විවාහක කාන්තාවක් ඔහු ලවා තම ඡායාරූප ගන්නේය. ටික කලකින් දෙදෙනා අතර කායික සබඳතාද ඇතිවිය. ඡායාරූප ශිල්පියා ඇයට ආදරය කලේය.

    පසුව සැමියා අතහැර තමා සමඟ එක්වන්නයැයි ඇයට ආරාධනා කලේය. නමුත් ඇයට තමා ගතකරන ජීවිතය අත්හල නොහැක එමනිසා ඇය මෙම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ශේප කලේය.

    එවිට ඡායාරූප ශිල්පියා තමා සමඟ එක්නොවුනහොත් තමා සතුව ඇති ඇයගේ නිරුවත් ඡායාරූප ප්‍රසිද්ධ කරන බවට තර්ජනය කලේය.

    ඔහුගෙන් බේරීමට සිතූ කාන්තාව දිනක් මුහුදු වෙරලකදී ඇගේ ඡායාරූප ගැනීමට ගිය අවස්ථාවක ගල්පරයක් මතින් ඡායාරූප ශිල්පියාව මුහුදට තල්ලු කර දැමීය.


   මෙම කෙටිකතාව කියැවීමෙන් පසු වසන්ති දෙදෙනා කෙරෙහිම සංවේගයට පත්වූවාය. නවකතාව පුරාම වසන්තිගේ චරිතය තුල මෙම පමණට වැඩි යැයි හැඟෙන සංවේදී තාවය දැකිය හැක.


   තවත් දිනක වසන්ති සාප්පු සවාරියක් යාමට තීරණය කලාය එහිදී ඇය කලක පටන් කියවන කාන්තා සඟරාවක අළුත් කලාපය මිලදී ගත්තාය. එහි කොටස් වශයෙන් පලවූ නවකතාවක අවසන්  කොටස පලවී තිබුනි.

    එහි කතාව වූයේ දේශපාලනඥයෙක් දිළිඳු තරුණියකට රැකියාවක් දෙන මුවාවෙන් රවටා ගෙනගොස් දූෂණය කිරීමයි. එය කියැවීමෙන් පසුද වසන්ති දැඩිව සංවේගයට පත්විය.

    අවසාන කොටස සමඟ ලේඛකයාගේ ඡායාරූපයක්ද පලවී තිබුණි. ඔහු ඇගේ නිවසට පහල මහලේ පදිංචි තරුණයාය. වසන්ති ඔහුගේ නම දැනගත්තේද එදාය.


   එදින ආන්ටි නිවසට පැමිණි පසු වසන්ති මෙම නකතාව ඇයට පෙන්වූවාය. නමුත් ඇය සිංහල අකුරු කියැවීමට නොදනියි. එසේම සිංහලෙන් වැදගත් පොත් පලවෙතැයි ඇය විශ්වාස කලේද නැත.

    වසන්ති ඇයට කතාව විස්තර කලපසු සිංහල අකුරු නොදැනීම ගැන ඇය කණගාටුවට පත්විය. පසුව කතාවේ රචකයාගේ පින්තූරය පෙන්වු පසු "මේ අර පිස්සා නේද?" යි ඇය පැවසුවාය. කෙසේ වෙතත් ඔහුගැන වැඩිපුර කතා කෙරුමට ආන්ටි උනන්දුවූයේ නැත.


   පසුදින වසන්ති නිහාල් හමුවීමට ඔහුගේ නිවසට ගියාය. වසන්ති දොරට තට්ටුකල විට. දොරහැරිය ඔහු ඇය පැමිණ සිටිනු දැක පුදුමයට පත්විය. ඇය ඔහුගේ නවකතාව ගැන පවසා ඔහුට සුබපැතීය.

    පසුව නිවස තුලට පැමින ඔහුසමඟ සුහද කතා පහත නිරතවිය. ඉන්පසු තම නිවසට ගොස් දොඩම්යුශ වීදුරු දෙකක් සාදාගෙ නිහාල් වෙතට ගෙනගොස් ඔහු සමඟ කතා කරමින් පානය කලාය.

    ඔහුගේ නිවස අපිලිවෙල එකකි.  ඔහු ඒ ගැන සැලකිලිමත් අයෙකු නොවේ.

    සාලය තුල විවාහක යුවලකගේ සහ කුඩා දරුවකුගේ ඡායාරූප කිහිපයක් තිබුණි වසන්ති මේ ගැන විමසූ විට ජනප්‍රිය පාසල් වලට දරුවන් දමා ගැනීමට බලාපොරොත්තුවන දෙමාපියන්ට පදිංචිය ඔප්පු කිරීමට තම නිවස පාවිච්චියට දෙන බවත්, ඒ වෙනුවෙන් මුදල් ගන්නා බවත් දැන්නුවේය.

    කෙසේ වෙතත් තම පෞද්ගලික තොරතුරු වසන්තිට පැවසීමෙන් වැලකීමට ඔහු කටයුතු කලේය.


   මෙයින් පසු ආන්ටි නැතිවිට නිතර නිතර වසන්ති නිහාල් හමුවිය. නමුත් ඒ බව ආන්ටිට දැන්වීමෙන් වැලකුනාය. එයට හේතුව ආන්ටි නිහාල් මානසික රෝගියෙක් ලෙස සැලකීම නිසා ඔහු ඇසුරු කිරීමට විරුද්ධ  වෙතැයි වසන්ති සිතූ නිසාය.


   එක් දිනක් ආන්ටි, වසන්තිගේ පියා වසන්තිට මනාලයෙක් සොයා ඇති බවත් ඒ  සඳහා යනලෙසත් දන්වා සිටියාය. තමාට දැන්ම විවාහ වීමට බලාපොරොත්තුවක් නැති බව පවස‍ා වසන්ති එම යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කලාය.


   පසු දිනක වසන්තිට බැල්කනියේදී  බැහැරට යන නිහාල් මුන ගැසුනි ඔහු මුහුදු වෙරලට යනබව පැවසීය. ඇයට ඔහු හා එක්වුනි. එහිදී ඔවුන් වැස්සකට අසුවිනි. දෙදෙනා වැස්සෙන් බේරීමට, අතහැර දමනලද පාළු නිවසකට ගොඩවැදුනෝය.

    නිහාල් වසන්තිට ඇඳුම් ගලවා මිරිකා ඇඳගන්නා ලෙස පවසා පිටතට ගියේය. පසුව වැස්ස අවසන් වනතුරු දෙදෙනා තුරුල්වී සිටියෝය. නමුත් එහිදී දෙදෙනා අතර අනවශ්‍ය ස්පර්ශයක් සිදු නොවුනි. එම කරුණ වසන්තිට නිහාල් කෙරෙහි ගෞරවයක් අතිවීමට හේතුවක් විය.


   දිනක් වේලාසන වැඩඇරී නිවසට පැමිණි ආන්ටි. වසන්තිට චිත්‍රපටයක් බැලීමට ආරාධනා කලාය.  එය වැඩිහිටියන්ට සුදුසු ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටයකි. බ්‍රිජට් බ්‍රාඩ්‍රෝ රඟන කාම දර්ශන සහිත එය නැරඹීමේදී වසන්ති දැඩි අපහසුතාවයට පත්විය.

    ඇය ආන්ටි දෙස බැලූවිට ආන්ටි චිත්‍රපටයෙන් සතුටුවන බව දැක ඇය කෙරෙහි මෙතෙක් පැවති ගෞරවය පලුදුවී සියුම් කලකිරීමක් ඇතිවිය.

    චිත්‍රපටය නැරඹීමෙන් පසු දෙදෙනා හෝටලයකින් රාත්‍රී ආහාරය ගත් අතර වසන්තිගේ හිත අවුල් වූ නිසා කෑම රුචිය නැතිවිය. ඇයි ඩාලිං අසනීපයක්ද ආන්ටි ඇසුවාය.


   ආන්ටි සහ වසන්ති නිදන්නේ එකම ඇඳකය.  වසන්ති එදින රාත්‍රියේ  නිදාගැනීමට උත්සාහ කලද චිත්‍රපටයේ දර්ශණ සිහිවනවිට හිත අවුල්වෙන නිසා නිදාගැනීමට අපහසුවිය. පසුව වැසිදින නිහාල්ට තුරුළුවී සිටි අයුරු සිහිපත්කරගත් විට හිත සන්සුන්වී නින්ද ගියේය. 

    පසුව  මැදියම් රැයේදී ඇය  හීනෙන් බියවී අවදිවිය. සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන් නිදා ගන්නා විට කාමරය තුල මේස ලාම්පුවක් දල්වා තබයි නමුත් මෙවේලේ එය නිවා දමා තිබුනි. ඇය එය දැල්වූ පසු ආන්ටි කාමරයතුල නැති බව දුටුවාය.

   එසේම නිහාල්ගේ නිවසෙන් සුපුරුදු වයලින් වාදනය හෝ ටයිප් නාදයද නොඇසුනි.

    ඇය නිවස තුල ආන්ටි සොයා බැලු නමුත් ඇය හමු නොවුනි.

   වසන්ති ඇඳ මතට වි කල්පනා කරන්නට විය ඇයට ආන්ටි ගැන අපැහැදිලි හැඟීම් ඇතිවෙයි. එසේම ආන්ටි අනාචාර ක්‍රියාවක් කරන්නේදැයි ඇයට සියුම් සැකයක් ඇතිවිය.

    තරමක් කලගතවූ පසු නිවසේ ඉදිරි දොර විවෘත වන ශබ්දය අසුනි. ආන්ටි නිදන කාමරයට පැමිනියාය. ඇය ඇඳ සිටියේ ඉතා දුහුල් නයිටියකි. එය තුලින් ඇගේ තනපුඩු සහ යටිබඩ පෙදෙසේ තද පැහැය දිස්විය. ඇය වෙතින් විලවුන් සුවඳක්ද හැමුවේය.

    වසන්ති අවදිව සිටිනු දැක  මදක් දොරකඩ නතරවී සිටි ඇය පසුව වසන්ති අමතා.

    "ඔයාට දාඩිය දැම්මේ නැද්ද? ඩාලිං යනුවෙන් ඇසුවාය. "

    "නෑ ආන්ටි"

    "මට ඉවසන්න බැරි තරමට දාඩිය දැම්මා, නයිටිය මාරු කලා, ඕඩිකලොන් ටිකක් ගා ගත්තා. ලයිට් එකත් නිමුවා (එකල තිබුනේ සූත්‍රිකා පහන්ය) බැරිම තැන හුලං වැදෙන්න කියලා බැල්කනියේ පුටුවක වාඩිවෙලා හිටියා.

    දන්නෙම නැතුව පුටුව උඩ නින්ද ගියා."

    වසන්තිට ආන්ටි ගැන තිබුනු සියළු සැක සංකා දුරුවිය. තමා නිකරුනේ ආන්ටිව සැක කිරීම ගැන ඇයට කනගාටුව සිතුනි. ඇය සැහැල්ලු සිතින් නින්දට වැටුනි.


   තවත් දිනක වසන්ති නිහාල්ව හමුවී ඔහුගේ නිවස අස්පස්කිරීමට අවසර ඉල්ලුවාය. ඔහු නිවසේ යතුර ඇයට බාරදී කැමති ලෙස නිවස වෙනස් කරන්න අවසරදී යන්නට ගියේය.

    ඇය ඔහුගේ නිවස අස්පස්කර තමා සතු කොට්ටා උර දෙකක් දමා සහ මේස රෙද්දක්ද එලා නිවස පිලිවෙල කලාය මෙම වැඩ කරන අතර නිහාල් සමඟ විවාහ ජීවිතය ගතකරන අයුරු සිහින මැවුවාය. නමුත් දෙදෙනා තවමත් ආදරය ගැන එක වචනයක්වත් කතාකර නැත.


   නිහාල් පැමිනි පසු නිවස හැඩකර ඇති අයුරු දැක ඒ ගැන වසන්ති බලාපොරොත්තු වූ තරම් උනුසුම් ප්‍රතිචාරයක් දැක්වූයේ නැත. ටික දිනක් වසන්ති මඟහැර සිටි ඔහු දිනක් ඇය හමුවී තමා ගැන බලා පොරොත්තු තබා නොගන්නා ලෙසත්.

    මේ සමාජක්‍රමය තුල අප දෙදෙනාට එක්විය නොහැක වැනි අපැහැදිලි යමක් පවසා ඇය දුන් කොට්ටා උර දෙක සහ මේස රෙද්ද අඩංගු කඩදාසි කවරයක් ඇයට දී සමුගෙන ගියේය.


   එදින දවසම සංවේගයෙන් ගතකල ඇය රාත්‍රී නින්දෙන් අවදිවිනි. එවිට ඇය ආන්ටි අවදිවී සිටිනු දුටුවාය. ආන්ටි වසන්තිට පිටුපා සිටි නිසා ඇය වසන්ති අවදිවූ බව නොදනී. ආන්ටි දුහුල් නයිටියක් ඇඳසිටි අතර අල්මාරිය තුලින් මත්පැන් බෝතලයක් ගත්තාය.

    ඉන්පසු සුවඳ විලවුන් ස්වල්පයක් ඇඟ ගල්වාගෙන විදුලි පහන නිවා නිදන කාමරයෙන් පිටත්විය. ආන්ටිගේ අඩි ශබ්දය නෑසි ගියපසු වසන්ති ප්‍රධාන දොර අසලට ගියාය.

    එය අගුල් දමා නොතිබුනි ඇය දොර හැර බැල්කනියට ගොස් විපරම් කලවිට නිහාල්ගේ නිවසේ විදුලි පහන් දැල්වෙනු දැක ශබ්ද නොදැනෙන ලෙස ඒ වෙතට ගියාය.

    එහි දොර වසා තිබුණි

    පොතේ හැටියට මතක පරිදි : වසන්ති යතුරු හිලට ඇස තබා බැලුවාය. ඇගේ ඇසේ උලක් ඇනුනාක් මෙන් දැනුනි එම උල ඇස පසාරු කරගෙන ගොස් හදවතේ ඇමිනී නතරවී තිබුනි.


   වසන්ති තම නිවසට පැමින ඇඳමත වැතිරී කල්පනා කරන්නට විය

    පොතේ හැටියට මතක පරිදි : මම මෙච්චර ගෞරව කරපු ආන්ටි, නිහාල් කියන්නේ තිරිසන්නු නේද දෙයියනේ..


   මඳ වේලාවකින් ආන්ටි කාමරයට ආවාය වසන්ති නින්දගියාක් මෙන් ඇස් පියාගෙන සිටියාය. කාමරයේ විදුලි බුබුල දැල්වෙනු දැක බියවුන ආන්ටි වසන්ති අසලට ගොස් ඇයව සොලවා අවදි කලාය. 

 වසන්ති ඇමතූ ඇය,

    "හරි වැඩේනෙ ඩාලිං ප්ලැට් එකේ ගෙදරක ගෑනු කෙනෙක් මට කතාකලා ළමයට අමාරුයි කියලා.

    මමත් ගියා අසල් වැසියෝ උනාම බලන්න ඕන නිසා.

   ළමයට වලිප්පුව හැදිලා මම වාහනයක්හොයලා ළමයව ඉස්පිරිතාලෙට පිටත්කරලා ආවා.

යැයි කීවාය."


    මෙතෙක් කතාව කියැවූ ඔබට කීමට ඇත්තේ බොහොම කනගාටුයි පොතේ මෙතැනින් එහාට පිටු ඉරී ගොසින් ඇති බවයි.

කතාවේ අවසානය කෙසේ වන්නට ඇත්දැයි තවමත් කල්පනා කරමි.

සමහරවිට නිහාල් යනු ආන්ටි කියූ ආන්ටිගේ පාසල්වියේ පෙම්වතා වන්නට හැක.

නැතිනම් සම්පූර්නයෙන්ම මෙතෙක් කතාව කනපිට හැරෙන ආකාරයේ අවසානයක් තිබුනා වන්නටත් හැක.

නැතිනම් පොතේ පිටු ගණන නොදන්නා බැවින් මා කියවා අවසන්කලේ පොතේ මැදහරිය පමණක් විය හැක.

මෙම පොත අවම වශයෙන් වසර 30කට වඩා පැරණි එකකි. එමනිසා මේ ගැන දන්නා අයෙකු වෙත්නම් ඉතිරි කොටස පුරවන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි.


Saturday, July 7, 2018

පුකේ විඤ්ඤානය

  

 විජයකලා මහේශ්වරන් කල එල්.ටී.ටී.ඊ ය සම්බන්ධ කතාවට දැන් අපූරු අර්ථ දැක්වීමක් ලැබී ඇත.

   ඒ අනුව විජයකලා පැවසුවේ ඇයගේ අදහසක් නොව දෙමළ සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානයේ මතයයි.

   එම මතය පලකරන්නෝ තම අපක්ෂපාතිත්වය පෙන්වීම සඳහා උපාලි හාමුදුරුවෝ හිඩ්ලර් කෙනෙක් ඉල්ලීමද (එය එම හිමියන්ගේ ප්‍රකාශය විකෘති කිරීමකි)

සිංහල සමාජයේ සාමූහික මතය යැයි පවසති.

   කෙසේ වෙතත් ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක මහතා කල

" අපි යාපනය පුස්තකාලයේ පොත් 60 000 ගිනිතැබූ ජාතියක්" (මා අසා ඇති ආකාරයට යාපනය පුස්තකාලය යනු ආසියාවේ ලොකුම පුස්තකාලයයි.

ලොකුම එකේ තිබුනේ පොත් 60 000ද?) ප්‍රකාශය සාමූහික විඤ්ඤානය ඔස්සේ පැහැදිලි කල හැක. එනම් යාපනය පුස්තකාලයට ගැනි තැබුවේ සිංහල සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානයෙන් පාලනය වූ රූකඩ කිහිපයකි.

   කෙසේ වෙතත් යාපනය පුස්තකාලයට ගිනි තැබීම වනවිට මා ඉපදී නැත. ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක නම් ඉපදි ඇත. එමනිසා ඔය සාමූහික විඤ්ඤානයට මගේ දායකත්වයක් නැත, උගේ දායකත්වයක් ඇත.


ගැටළුව වන්නේ කාට කාටත් සාමූහික විඤ්ඤානය මතක් වුනේ විජයකලා ගේ සිද්ධියෙන් පසුව වීමයි.

ඔය කියන හැටියට ඥානසාර හිමි අතුරුදහන් වූ මාධ්‍ය වේදියෙකුගේ බිරිඳට තර්ජනය කිරීමත් සිංහල සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානය නිසා සිදුවූවක් විය යුතුය.

ඥානසාර හිමිට උසාවියේදී මෙය තර්කයක් ලෙස ඉදිරිපත්කල හැකිද? සිංහල බෞද්ධයන් ඇසුරෙන් සමීක්ෂණයක් කර ඔවුන්ගෙන් බහුතරය ඥානසාර හිමිගේ ක්‍රියාව අනුමත කරන්නේද නැද්ද යනවග සොයාගත හැක.

    මියගොස් ඇති මගේ පියා දෙමළ සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානය පිලිබඳ මේ කතා ඇසුවේනම් ගත්කටටම "පුකේ විඤ්ඤානය" යනුවෙන් පවසනු නියතය.

 

 කෙසේ වෙතත් සාමූහික විඤ්ඤානය යනු කුමක්දැයි සොයා බැලිය යුතුය.

 නලීන් ද සිල්වා මහතාගේ වචන වලින් කියන්නේ නම් සාමූහික විඤ්ඤානය යනු පට්ටපල් බොරුවකි.

 තරමක් විස්තරාත්මකව පවසන්නේ නම් යම් ජන සමාජයක හැසිරීම පැහැදිලි කිරීමට යොදාගතහැකි වියුක්ත සංකල්පයකි.

 එහිදී කෙරෙනුයේ ජන සමාජයකට පුද්ගලභාවයක් ආරෝපනය කර එම සමාජයේ හැසිරීම් එම පුද්ගලයාගේ මනෝභාවයන් ලෙස පැහැදිලි කිරීමයි.

 එනම් සාමූහික විඤ්ඤානය යනු හුදු අකෘතියක් පමණි.

 

 මී මැස්සන්, වේයන් වැනි ඝනාවස සාදන සත්වයන් සඳහා සාමූහික විඤ්ඤානය යන ආකෘතිය ගැලපුනත්, මිනිසා වැනි "නිරුවත් වානරයෙක්" සඳහා මෙය එතරම් සාර්ථකව යොදාගත නොහැක.

 මිනිසා යනු පෞද්ගලිකත්වය සහ සාමූහිකත්වය අතර රැඳුනු සත්වයෙකි.

 දෙමළාද වඳුරෙකි.

 මාක්ස්වාදින් පරිනාමවාදය පිලිගත්තත් මිනිසාද වඳුරෙකුබව අවබෝධ කරගෙන නැත.

 සමහරවිට අනාගතයේ දිනක මිනිස් මොල එකිනෙක සම්බන්ධ කරන අන්තර්ජාලයක් සෑදිය හැකිනම්. සාමූහික විඤ්ඤානයට අර්ථයක් ලැබේ.

 සාමාන්‍යයෙන් ඕනෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේ අදහස් සඳහා බාහිර සමාජයේ  බලපෑමක් ඇත. මෙම බලපෑම වන්නේ විවිධ සන්නිවේදන ක්‍රම හරහාය.

 නමුත් මෙහිදී සෑම එම සාමාජීය බලපෑම ඇතිවන්නේ එක් එක් පුද්ගලයාගේ පෞද්ගලික මතවල සම්ප්‍රයුක්තියක් ලෙස නොවේ.

 සිදුවන්නේ යම් ප්‍රබල පුද්ගලයන් හෝ සංවිධානවල මතය සමාජයේ  අනෙක් පුද්ගලයන් එකිනෙකා අතර පරාවර්තනය වීමයි. විශේෂයෙන්ම මේ තත්වය දෙමළ සමාජය ට අදාලවේ.

 මා කලින් ලියූ ලිපියේ මෙයට හේතු පැහැදිලිකර ඇත.

 

 විජයකලාගේ ප්‍රකාශය සඳහා දෙමළ සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානයේ  බලපෑමක් වේ නම්.

එහි අනිත් පැත්තද, එනම් දෙමළ සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානයට විජයකලාගේ ප්‍රකාශයෙන් යම් බලපෑමක් වීමද ඒ සමඟම සිදුවේ.

මෙම දෙවැනි බලපෑම පලමු එකට වඩා වැඩිය. සාමූහික විඤ්ඤාන කතාව පතුරුවන්නන් උවමනාවෙන්ම මේ කරුණ යටගහයි.

විජයකලාට උපරිම දඬුවම් ලබාදීම වැදගත් වන්නේ මේ නිසාය. ඇයට මන්ත්‍රී ධූරයක් දැරීමේ අයිතියක් නැත.


මෙම යහපාලන රජය යටතේ දෙමළ ජාතිවාදී ක්‍රියා වර්ධනය වී ඇත.  ජාතිවාදය පතුරුවන දෙමළ දේශපාලනඥයන්ට එරෙහිව නීති මඟින් කටයුතු කිරීම සඳහා සිංහල නීතීඥ සංවිධානයක් ගොඩනැ‍‍ඟෙන්නේ නම් හොඳය.


අවසාන වශයෙන්  කිවයුත්තේ මෙයයි. යම්කිසි ජර්මන් දේශපාලනඥයෙක් විහිළුවට හෝ "හිඩ්ලර් හිටියනම් මීට වඩා හොඳයි" යනුවෙන් පැවසුවේ නම්

ඔහුට දේශපාලනය සම්පූර්ණයෙන් තහනම් වනු ඇත. ඔහු තුලින් ප්‍රකාශ වුනේ ජර්මානු සමාජයේ සාමූහික විඤ්ඤානය යැයි කිසිවකු නොකියනු ඇත.

යමෙක් සාමුහික විඤ්ඤාන කතාව කීවේ නම් කිවු එකාටද දඬුවම් ලැබෙනු ඇත.

Saturday, June 16, 2018

කර්නල් රත්නප්‍රිය සහ දෙමළාගේ දන්ඩ නමස්කාරය.


   කර්නල් රත්නප්‍රිය බන්දු මහතාව, දෙමළ ජනතාව විසින් කරේ තබාගෙන උපහාර දැක්වූ ආකාරය ගැන ප්‍රවෘත්තිය මේ වනවිට බොහෝ දෙනා අතර ජනප්‍රිය මාතෘතාවකි.

මේ ගැන මගේ මතය නම් මෙය සිංහලයන්ට සතුටු වියයුතු කරුණක් නොවන බවයි.


   මම සිංහල ජාතිවාදියෙක් වෙමි. මම ප්‍රශ්ණයක් දෙස බලන්නේ මධ්‍යස්ථ පුද්ගලයක් ලෙස නොව සිංහලයෙකු ලෙසයි.

දවසක මට පිටසක්වල ජීවියෙකු සමඟ සටන් කරන්න සිදුවුනොත් එදාට මනුශ්‍යයෙක් ලෙස කටයුතු කරමි. එතෙක් සිංහලයෙක් ලෙස හැසිරෙමි.

කර්නල් රත්නප්‍රිය මහතාගේ සිදුවිම දෙස වුවත් මා බලන්නේ සිංහලයෙක් ලෙසයි.


   මා නිරීක්ෂනය කර ඇති කරුණක් නම් සමාජයේ පහල මට්ටම් නියෝජනය දෙමළු තුල ඇති අධික නිහතමානී කමයි.

සේවා ස්ථානයක සිටින දෙමළ සුළු සේවකයෙක් එහි ප්‍රධානීන්ට කොතරම් කොන්ද නමන්නේදැයි සොයා බලන්න.

   සිංහලයන්ද ගුරුවරුන්ට, භික්ෂූන් වහන්සේලාට වඳින නමුත් එය හමුදාවේ හෝ පොලිසියේ සිටින පහල නිලධාරීන් ඉහල නිලධාරීන්ට ආචාර කිරීම වැනි දෙයකි.

ඒ අනුව රත්නප්‍රිය මහතාව දෙමළු රංචුවන් විසින් වැඳුම් පිදුම් වලට ලක්වීම එතරම්ම සුවිශේෂ සිදුවීමක් නොවෙයි.

ඌව පලාත් අධ්‍යාපන ඇමති වරයාට දෙමළ විදුහල්පතිනියක් දණගැසීමත් මෙවැනිම චර්යාවකි.


   මෙහි ගැටළුව වන්නේ දෙමළු පිරිසක්, රත්නප්‍රිය මහතාට සැලකූ ආකාරයටම වෙනත් දෙමළු පිරිසක් (සමහර විට ඔය දෙමළුම) උග්‍ර දෙමල ජාතිවාදියෙක්ටද උපහාර දැක්විය හැකි වීමයි.


   මෙහිදි දෙමළ ජාතිවාදයේ ස්වභාවය අවබෝධ කරගත යුතුය.

දෙමළ ජාතිවාදය නිර්මාණය කරන ලද්දේ සහ හසුරවන්නේ දෙමළ මධ්‍යම පන්තියයි. අර්ජුන් ඇලෝසියස්, මුත්තයියා මුරලිධරන් වැනි දෙමළ ධනපතියන්ට ඊලාම් පිස්සුවක් තිබේද?

එසේම දෙමළ නිර්ධනපන්තියේ අයටද ඊලාම් අමාරුවක් නැත (උන්ට නම් එහෙම දෙයක් තිබ්බත් කමක් නෑ).

දෙමළු අතර වැඩිම ජාතිවාදයක් ඇත්තේ ඉහල මධ්‍යම පන්තිය අතරය.

එයට හේතුවක් ඇත.  ලංකාව බ්‍රිතාන්‍යයෙන් නිදහස ලබන විට සමාජයේ උසස් ලෙස සලකන රජයේ උසස් නිලධාරීන්, නිතිඥයන්, වෛද්‍යවරුන් ලෙස කටයුතු කල අයගෙන් විශාල පිරිසක්. යාපනයේ දෙමළුන්ගෙන් සමන්විත විය.

"අපේ සිංහල එවුන් වගේ නෙමෙයි යාපනේ දෙමල අය හරී උගත්, හරී බුද්ධිමත්, හරී උත්සාහවන්ත,   bla.. bla... bla.... (දෙවිවරු  වගේ) ජාතියක්" වැනි අදහස් එකල සිංහලයන් අතර තිබුනි.

දැන්නම් ඒ ලෙඩේ අඩුයි. නමුත් ක්‍රිස්තියානි සිංහලයන් අතර ඔය ලෙඩේ තියෙන බව පෙනෙයි.

   දෙමළ මධ්‍යම පන්තිය අතරද මේ ආකාරයටම සිංහලයා පහත් මිනිසෙක්ය, සුද්දෝ ලඟට සිටින උසස්ම ජාතිය තමන්ය යන අදහස පැවතුනි. එයින් සිංහලයාට එක වාසියක්ද සිදුවිය. එනම් දෙමළනායකයන් බ්‍රිතාන්‍යය අධිරාජ්‍යය පාලකයන්ගෙන් වෙනම රටක් ඉල්ලීම වෙනුවට පනහාට පනහා ඉල්ලිමයි.

50-50 යනු අන් කිසිවක් නොව දකුණු අප්‍රිකාවේ වර්ණභේදවාදී පාලනයේ  වඩා මෘදු සංස්කරනයකි. සුද්දන්ටවත් දෙන්න බැරි ඉල්ලිම් ඉල්ලා දෙමළුන් පිස්සු නටනවිට ඩී. එස් සේනානායක වැනි අයට ඉහලට යාමට අවස්ථාවක් ලැබුනි.

මුළු රටේම බලය ඇල්ලීමට නොහැකි වූ තැන දෙමළ මධ්‍යම පන්තිය බෙදුම්වාදයකට තල්ලුවිය.


   ලිපියේ මුලින්ම දක්වා ඇති දෙමළු තුල පවතින වැඩවසම් චර්යාව නිසාම දෙමළ ජාතිවාදින් සුළු පිරිසකට දෙමළු විශාල පිරිසක් තමන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට හසුරවා ගැනීමට හැකියාව ලැබී ඇත.

විමල් වීර වංශ, නලින් ද සිල්වා වැනි අය දෙමළු අතර ඉපදුනි නම් ඔවුන්ට දෙමළ සමාජය තුල දේවත්වයෙන් සැලකෙනු ඇත.

මෙයටම තවත් කරුණක් එක්කල යුතුය. මැයි 18 කොටි සැමරුමට යන දෙමළුන්ට හමුදාව විසින් සිසිල්පැන් දීමේ සිදුවීමත්, අසාර්ථක ක්‍රියාවකි. දෙමළ ජාතිවාදය ඉහල සිට හසුරවන දෙයකි. පහල සිටින්නන්ට සිසිල්පැන් දීමෙන් එයට බලපෑමක් නොවේ.


   සිංහලයන්ට වඩා වාසිදායක වනුයේ දෙමළ සමාජය තුල පවතින දන්ඩ නමස්කාර චර්යාව අහෝසි කර දැමීමයි. එනම් දුප්පත්, නූගත්, කුලහීන දෙමළා  සිංහල/දෙමළ ලොක්කන්ට ඔළුව පාත් නොකරන්නෙක් බවට පත් කිරීමයි.

මේ ගැන සිංහල ජාතිකවාදී මනෝ විද්‍යාඥයන්ගේ සහ සමාජ විද්‍යාඥයන්ගේ අවධානය යොමුවිය යුතුය.